Elementy sterujące ukryte na widoku

UdokumentowaneStrona główna Google od końca lat 90. ma przycisk „I'm Feeling Lucky” obok zwykłego przycisku wyszukiwania. Zamiast pokazać stronę wyników, przenosi od razu na najwyżej ocenianą stronę dla twojego zapytania. Większość ludzi nigdy go nie używa: wpisanie zapytania i naciśnięcie Enter uruchamia zwykłe wyszukiwanie, a podpowiedzi na żywo często pojawiają się, zanim kursor dotrze do drugiego przycisku.

Często cytowane szacunki z 2007 roku mówiły, że pominięte strony wyników i reklamy na nich kosztują firmę około 110 milionów dolarów rocznie. Przycisk mimo to pozostał.

Nasza interpretacjaDziała bardziej jak obietnica niż narzędzie. Nowicjusz widzi dwa przyciski i bez jednego zdania reklamy dowiaduje się, że wyszukiwarka jest na tyle pewna siebie, by postawić na jedną odpowiedź. To sporo charakteru marki jak na dwa słowa.

Udokumentowane1 kwietnia 2015 roku Reddit opublikował stronę z jednym przyciskiem i sześćdziesięciosekundowym zegarem. Każde kliknięcie resetowało zegar do sześćdziesięciu. Brały w tym udział tylko konta założone przed rozpoczęciem eksperymentu, a każde mogło kliknąć dokładnie raz. Klikający dostawali kolorową odznakę pokazującą, jak nisko spadł zegar w chwili kliknięcia. Odliczanie dobiegło końca na początku czerwca 2015 roku, po około milionie kliknięć.

Nasza interpretacjaJedno kliknięcie stało się tożsamością. Ponieważ można było kliknąć tylko raz, nie klikanie także stało się decyzją, a cała społeczność z dumą pokazywała szare oznaczenie powściągliwości. Przycisk nie miał żadnej ukrytej funkcji; znaczenie wynikało całkowicie z zasady, która go otaczała.

UdokumentowanePrzyciski placebo są prawdziwe. W 2004 roku The New York Times poinformował, że większość przycisków dla pieszych na nowojorskich przejściach przestała wpływać na sygnalizację, gdy sterowanie czasem przeszło na komputery, a mimo to wiele z nich nadal było przymocowanych do słupów. W Stanach Zjednoczonych wiele przycisków „zamknij drzwi” w windach jest nieaktywnych podczas normalnej pracy, ponieważ przepisy o dostępności wymagają, by drzwi pozostawały otwarte wystarczająco długo dla osób potrzebujących więcej czasu; personel i strażacy mogą często nadal używać ich w trybach specjalnych.

Nasza interpretacjaPrzycisk bez efektu nie jest bezużyteczny, jeśli daje ludziom coś do roboty podczas czekania. Sieć ma własnych krewnych: paski postępu, które wygładzają nierówne ładowanie, albo etykietę „Zapisano”, która utrzymuje się chwilę, byś ją w ogóle zauważył. Uczciwa wersja mówi, co się dzieje; nieuczciwa tylko zajmuje uwagę.

UdokumentowaneTrzy poziome kreski tworzące ikonę „hamburgera” przypisuje się projektantowi Normowi Coxowi, który narysował ją dla stacji roboczej Xerox Star około 1981 roku jako zwięzły symbol listy pozycji menu. Czekała dziesięciolecia na swoją chwilę, a potem rozprzestrzeniła się na aplikacje mobilne i responsywne strony internetowe.

Badania Nielsen Norman Group wielokrotnie wykazały, że ukrytą nawigację używa się rzadziej niż widocznych linków, dlatego wiele serwisów pokazuje dziś najważniejsze etykiety, a resztę chowa za ikoną.

Nasza interpretacjaIkona ukrywa cały serwis w jednym rogu. To jej urok i zarazem problem: drzwi, które wyglądają jak wentylator.

UdokumentowaneKonami Code (góra, góra, dół, dół, lewo, prawo, lewo, prawo, B, A) stworzył Kazuhisa Hashimoto z firmy Konami w latach 80., testując grę Gradius, a później zyskał sławę dzięki grze Contra. Twórcy stron internetowych przyjęli go jako wyzwalacz ukrytych niespodzianek, a przez lata wpisanie tej sekwencji na klawiaturze odblokowywało żarty i animacje na różnych serwisach.

Nasza interpretacjaTo ukryty element sterujący bez żadnego interfejsu, istniejący tylko w pamięci. Nie da się go odkryć, patrząc; trzeba, by powiedział ci ktoś, kto już wie. Dzięki temu ma charakter społeczny, jakiego nie może mieć żaden widoczny przycisk.